De geheimen van het licht

Alleen al de vele prachtige betoverende foto’s van licht maken  je nieuwsgierig naar dit boek.

Inzicht in de raadselen van het leven wordt er beloofd. Als iets zichtbaar is, dan betekent het dat er iets ín, of áán het licht is gekomen. Het sleutelwoord is dus Licht.

Als er één ding duidelijk wordt in dit boek is het, dat Kops stelt dat we in wezen niet weten wat licht echt is. Er zijn formules, daar kun je mee werken maar die maken je niet wijzer wat het wezen van licht betreft. Wim Kops ontdekt dat voor hem, licht de drager van al het leven is. Daardoor werd zijn onderzoek, een zoektocht naar de geheimen van het licht en die tocht is nog niet afgelopen.

Tijdens zijn onderzoek ontdekte hij de techniek van ‘lichtschilderingen’.  In de bijlage aan het eind van het boek heeft hij globaal de technische principes beschreven en geeft hij tips om het ook zelf te gaan doen, tevens geeft hij, mocht je meer willen weten, het adres van zijn website: www.degeheimenvanhetlicht.nl. Het zijn fraaie scheppingen waarin hij  de zes oerkleuren van het zonlicht als ‘verf’ gebruikt, met verrassend resultaat.

Wat komt er in het boek aan het licht? De hoofdstukken zijn:                                                                                                                                                             

1. verbazingwekkende lichtverschijnselen
2. het grote raadsel van het zien
3. de mysterieuze wereld van de kleuren
4. de geschiedenis van het licht
5. het licht als wegwijzer
6. licht en de allerkleinste wereld
7. het levende licht     

Werkelijk alles wat met licht te maken heeft,  wordt hierin behandeld of het nu de menselijk aura is of de breking van licht, het ceremoniële vuur of een revolutionaire ontdekking: elektromagnetische inductie, Einstein: de geboorte van de kwantumtheorie, elektronen en protonen, Steiner: moraliteit, liefde en het ware licht. Het is een goed beschreven geschiedenis van het licht.

Wat komt er in onze tijd aan het licht? Eerst was het de milieuvervuiling, daarna crisissen van allerlei soort die het leven onzeker maken, nu de laatste tijd hebben allerlei fraudes zich daarbij gevoegd. Het zijn zaken die het (samen)leven bedreigen. Dat wat aan het licht komt, roept op, om het (samen)leven in een nieuw licht te gaan zien, een andere zienswijze te ontwikkelen, andere doelen te stellen. 

De stijl van Kops is vlot leesbaar. Hij geeft veel voorbeelden om duidelijk te maken wat hij wil zeggen. In feite roept hij je op om oude standpunten te verlaten, gewoontes te veranderen, nieuwe zienswijzen te onderzoeken en die je eigen maken: het vergt inspanning, maar het is volgens hem aan de orde en de moeite waard.

Kops geeft een bruikbare weg aan om een actuele verhouding te vinden tot innerlijk en uiterlijk licht. Ideeën zijn eerst onzichtbaar, maar als ze aan het licht komen en levensvatbaar zijn, dan is het goed dat je er kennis van kunt nemen. Een aantrekkelijk boek, zorgvuldig uitgegeven met veel gekleurde illustraties en betoverende foto’s van licht.

 

Marijke Steenbruggen
De geheimen van het licht
Wim Kops

De inwijdingsweg van Rudolf Steiner en het geheim van het ik

In dit boekje vind je een voordracht van Prokofieff gehouden in Bologna in 2011 en als bijlage twee autoreferaten van Rudolf Steiner. Het onderwerp van Steiner’s bijdrage is de inspirerende basis voor de inhoud van Prokofieff. Kern van het betoog van Steiner was, dat het Ik van de mens zich niet – zoals je misschien zou denken –  in, maar buiten de mens bevindt. Als je ‘ik ‘ zegt in het dagelijks verloop van de dag, dan zou dat een spiegeling zijn van wie je in wezen, als werkelijk groter en omvattender ‘Ik’, bent. Een filosofisch uitgangspunt om daar over na te denken en het te willen begrijpen hoe dit bedoeld is en wat dit betekent.                                                                                                

Prokofieff probeert daar de lezer bij te helpen in zijn voordracht. Aan de hand van een voorbeeld uit een voordracht van Steiner beschrijft hij drie manieren van denken. Het intellectuele denken is ons allen eigen, de tweede manier van denken noemt hij het morfologisch denken. Hier ga je niet van feitelijk zintuiglijk waarneembare gegevens uit, maar je denkt in processen. Het is een denken dat groeit en gedijt, verwelkt en vergaat, het zijn geen ruimtelijke voorstellingen die je daar hebt, maar je denkt in de levende stroom van de tijd, alles is in ontwikkeling. De derde manier van denken kan zich van hieruit verder ontwikkelen, door nu het denken zelf als onderwerp te nemen. Het is een belevende waarneming, het denkproces, als reëel innerlijk levensproces te kennen. Wat je waarneemt is het denken zelf waarin het wezen van je groter/ hoger ‘Ik’ leeft. Hier ligt volgens Steiner en in navolging volgens Prokofieff de plek waar een mens de vrijheid heeft om nieuwe gedachten gewaar te worden. Los van zichzelf en los van de wereld om hen heen. Dit betekent een ontmoeting, een moment van ‘samenvallen’, met het wezenlijke groter ‘Ik’ dan jezelf dagelijks bent. Hier ervaar je de echte realiteitskracht van gedachtes, die er niet alleen vandaag, maar ook gisteren en morgen ‘in de lucht’ aanwezig zijn. 

Hou je van filosofie en wil je ook met duurzaamheid bezig zijn, dan kan verrassend genoeg de inhoud van dit boek een bijdrage geven.

Marijke Steenbruggen

Sergej O. Prokofieff

De inwijdingsweg van Rudolf Steiner en het geheim van het ik

vertaling:  Ton Jansen

Over liefde

 Liefde die van wijsheid is vervuld, wijsheid die met liefde is doordrongen - dat is het hoogste.

Rudolf Steiner

uit GA 56

uit:  Over liefde

Rudolf Steiner

beeld: Liesbeth Takken

vertaling: John Hogervorst

Zintuigen en levensprocessen

Zintuigen en levensprocessen - Rudolf Steiner

   Waarom zou een mens zich bezig moeten houden met het onderwerp 'zintuigen en levensprocessen'? Kun je niet beter met meditatie aan de slag gaan als je je blik spiritueel wilt verruimen? Levert dat niet meer op dan je te verdiepen in je zintuiglijke waarnemingen of in de fysiologische functies die je in leven houden?
   Het is net als met andere grote onderwerpen waarvan de antroposofie de studie mogelijk maakt, zoals voeding, levensfasen, karma of kunst. Je merkt al gauw dat je er nog bijna niets van af wist, je raakt enthousiast voor het thema en je kijkt ineens door vensters die uitzien op nieuwe landschappen. Al doende merk je dat je de essentie van het leven niet kunt begrijpen als je niet weet hoe het zit met zintuigen, voeding enzovoort. Tegelijk blijkt het bestuderen van zintuigen en levensprocessen een verrassend nieuwe manier te zijn om de antroposofie te leren kennen.

Uit het nawoord van Edmond Schoorel

Rudolf Steiner - een biografie

 Rudolf Steiner

Een biografie

W.F. Veltman

Begeleidend schrijven van W.F. Veltman bij het verschijnen van de herdruk van zijn biografie over Rudolf Steiner:

We zijn zover gekomen in de ontreddering dat overal de vraag klinkt: Hoe moet het verder?


Dan moet je eerst weten waar de schoen werkelijk wringt.
Zou het niet zijn door een globaal gebrek aan ONZELFZUCHTIGHEID?


In het hier aangeboden boek vindt u de levensgeschiedenis van een onzelfzuchtig mens.
Van zijn vroege kindertijd tot zijn dood vervolgen wij de ontwikkeling van een van de meest uitzonderlijke genieën die de geschiedenis van de mensheid ons toont.
Het is goed naar hem te luisteren alleen al door wat zijn levenshouding zegt.
Zijn leven en zijn werk vormen een duizendvormig antwoord op de vraag: Hoe moet het verder?


Dit boek is een heruitgave. Er is eigenlijk niets veranderd, enig licht gesleutel aan stijl en taalgebruik. Na dertig jaar is het actueler dan ooit.

Johannes

Kruisiging van Christus - Isenheimer Altaar

Matthias Grünewald

Het Isenheimer altaar van de schilder Matthias Grünewald in Colmar toont ons links naast de gekruisigde de grootse gestalte van Johannes de Doper. Achter hem lezen we in het Latijn de woorden "Hij moet groeien ik moet afnemen." Daarbij wijst hij duidelijk naar de gekruisigde. Johannes wordt hier met het witte lam afgebeeld, het offerlam, het lam Gods dat de zondenlast der wereld op zich neemt.

Met deze uitspraak beklemtoont Johannes opnieuw het keerpunt in de tijd. Zelf tot grote hoogte meegegroeid, wijst hij op degene, die nu op aarde klein geboren is en in de toekomst in de mensen tot grote hoogte groeien wil. In die zin is de tijd van Johannes voorbij, hij moet afnemen.

uit: Schipper mag ik overvaren

Juul van der Stok

Na de dood

We willen tijdens ons leven graag op reis, andere landen zien. Als we op reis gaan , bereiden we ons meestal grondig voor - helemaal als we gaan emigreren. Ook een routekaart en/of navigatiesysteem, waarbij een stem ons de weg wijst, ontbreekt niet. We moeten wel alert blijven en ons niet gedachteloos laten leiden. We pakken onze koffers en zijn zoveel mogelijk op van alles en nog wat voorbereid. Er is op aarde zo'n grote verscheidenheid aan landschappen; zou dat in de geestelijke wereld ook niet zo kunnen zijn?

En... als we gaan sterven? We horen nog al te vaak: "dat zien we dan wel" of: "dat kun je niet weten"! Zijn we werkelijk op zoek gegaan? Is het angst die ons van het sterven afkeert?

We zien en beleven na het sterven in de geestelijke wereld slechts dat, wat we ons hier op aarde reeds aan voorstellingen van de geestelijke wereld eigen hebben gemaakt. Onze verbinding met de aarde, onze gang door het leven op aarde heeft nu eenmaal een betekenis die door niets vervangen kan worden. Als wij tijdens ons leven niet over de geestelijke wereld hebben nagedacht, als we slechts materialistisch voortgeleefd hebben, erger nog: als we met de gedachte "dood is dood" hebben geleefd, dan zien en herkennen we nauwelijks iets in de geestelijke wereld. Als we ons op aarde reeds oriënteren, is dat ook een grote hulp voor onze gestorvenen. Wij zullen doorwerken in hun rijk en zij zullen doorwerken in ons leven.

uit: Na de dood - Hoe bereiden we ons voor op het leven na dit leven?
Renée Zeylmans